چرا تنهای تنهایم

 

 

 

 

:متن ترانه

 

کسی هرگز نمی پرسد، چرا تنهای تنهایم، کسی دیگر نمی داند، دلیل درد و غم هایم

کسی هرگز نمی جوید، چراغی، اندکی نوری، کسی هرگز نمی تابد، در این ویرانه شب هایم

کسی با من نمی گوید، چرا من بی صدا ماندم، سکوتم از کجا آمد، چرا بسته است لب هایم

...آ... آآ... آآآآ.... آآآ...آ   آآآ... آآآآ

 

لالا   لا    لالا   لا   لالا لا لالا لا

کسی هرگز نمی پرسد، چرا تنهای تنهایم، کسی دیگر نمی داند، دلیل درد و غم هایم

کسی هرگز نمی جوید، چراغی، اندکی نوری، کسی هرگز نمی تابد، در این ویرانه شب هایم

کسی با من نمی گوید، چرا من بی صدا ماندم، سکوتم از کجا آمد، چرا بسته است لب هایم

لالا   لا    لالا   لا   لالا لا لالا لا

 

نه راه رفتنم مانده، نه امّیدی به برگشت است، شکسته این دل تنگم، شکسته پشت پل هایم

خراب است این هوای شب، خراب و سرد و طوفانی، به این طوفان نمی ماند، یکی حتی ز گل هایم

لالا   لا    لالا   لا   لالا لا لالا لا

 

از این زندان رها گشتن، برایم سخت دشوار است

چگونه بال خواهم زد، چو بشکسته است پرهایم؟

کسی هرگز نمی داند چگونه باز شیرین است، که چو تلخ است بی وقفه، چو قهوه آه و دم هایم

و من چون شمع می سوزم، به پای عشق بی رحمت

که شاید می دهی یک شب، مسکّن بهر تب هایم

لالا   لا    لالا   لا   لالا لا لالا لا

 

لالا   لا    لالا   لا   لالا لا لالا لا

 

 

:نشانه ها

 

ترانه سرا: پدرام خدابخش

ترانه ساز: پدرام خدابخش

بازسازی: مدرسه ی عشق

زمان اجرای کنسرتی: ۱۴۰۵ هجری خورشیدی / ۲۰۲۶ میلادی

پخش از: مدرسه ی عشق