پَربسته

 

 

 

 

 

:متن ترانه

 

 

 

نه کسی آید به برَم، نه ز کس باشد خبرم، به خدا هر جا گذرم، تو جلوه‌گری

 

 توی تو آورده دلم، به بلا خو کرده دلم، ز غمت پرورده دلم، ای رشک! پری

 

به خدا دلخواه منی، به شب من ماه منی، ز چه رو جانکاه منی، صبرم ببری؟

 

!تو مرو از محفل من، دل من شد قاتل من، تو مجو از این دل من دیوانه تری

 

چون برق بلایی، در خرمن مایی، به بلا کِشی ام چو بیایی

از آفت جانم، دوری نتوام، تو بگو، تو بگو چه بلایی!؟

 

نقش رُخت نرَوَد، نفسی از یادم، از چه به گوش دلت، نرسد فریادم؟

چو برای تو زنده منم، به هوای تو زنده منم

تا کِی عاشق زار بلاکش تو، بسوزد از غم عشق و از آتش تو؟

!دردا دل به تو بستم و غافل از این، که اتشین بوَد این عشق سرکش تو

خونم را می ریزی، تو با رقیب من آمیزی

ز من چو بخت من بگریزی، ز آه من نمی پرهیزی

 

ماه منی، تو آرزوی دلخواه منی، اگر چه عشق جانکاه منی، جدا ز من کجایی؟

گر نفسی به درد بیکرانم برسی، نمی دهی دل خود به کسی، اگر چه بی وفایی

نه کسی آید به برَم، نه ز کس باشد خبرم، به خدا هر جا گذرم، تو جلوه‌گری

 

!سوی تو آورده دلم، به بلا خو کرده دلم، ز غمت پرورده دلم، ای رشک پری

 

به خدا دلخواه منی، به شب من ماه منی، ز چه رو جانکاه منی، صبرم ببری؟

 

!تو مرو از محفل من، دل من شد قاتل من، تو مجو از این دل من دیوانه تری

 

دلداده بسی باشد، چو من چه کسی باشد، دلداده و دلخسته، آزاده و پَربسته؟

 

 

 

:نشانه ها

 

 

  

ترانه سرا: اسماعیل نواب صفا

ترانه خوان: دلکش / عصمت باقرپور

ترانه ساز: پرویز یاحقی

پخش از: آهنگ