:متن ترانه
ز رؤیای تو بودم، مست آن جا نوشتم بی قلم، بی دست آن جا
خوشا آن شعری که در، مستی سُرایی نباشی خویش و از، هستی سُرایی
در انگار ظریفی بیقرارند، طپش ها در دلم، غم می شمارند
!چراغش کن، ولی ناکس نبیند، گل اما، دست نامحرم نچیند
!چراغش کن، ولی ناکس نبیند، گل اما، دست نامحرم نچیند
!به نور دل، منور کن رهش را، همایون کن، هلال نو مهش را
نگاه عاشقم بر سبزه زاران، به گل بود خیره و، نقاش باران
نگاه عاشقم بر سبزه زاران، به گل بود خیره و، نقاش باران
به گلبانگی، که رقص باد می کرد، به خوشبویی، ز عشقم یاد می کرد
دلم غرق نوا و، نور و گل بود، چو گلدم، در کنار گل بیاسود
ز جان در جان پُر مهرش دمیدم، منش با تیشه ی عشق آفریدم
ز جان در جان پُر مهرش دمیدم منش با تیشه ی عشق آفریدم
کجایند سرزمینی بی زمان بود، قلم در پیش و دستم ناتوان بود؟
ز رؤیای تو بودم، مست آن جا، نوشتم بی قلم، بی دست آن جا
خوشا آن شعری که در مستی سُرایی، نباشی خویش و از، هستی سُرایی
:نشانه ها
ترانه سرا: گلدم
خواننده شعرها: گلدم
ترانه خوان: هاتف / علی هاتفی
ترانه ساز: هاتف / علی هاتفی
تنظیم کننده آهنگ: رضا صادقی (ونکوور)
:نوازندگان
قانون ...................................................... رضا صادقی (ونکوور)
تار ................................................................ پرویز رحمان پناه
زمان اجرا: ۱۳۹۶ هجری خورشیدی / ۲۰۱۸ میلادی