:متن ترانه
مرغ باغ ملکوتم، نی اَم از عالم خاک، چند روزی قفسی ساخته اند، از بدنم
ای خوش آن روز، که پرواز کنم تا برِ دوست، به هوای سر کویش، پَر و بالی بزنم
کیست در گوش، که او می شنود آوازم، یا کدامیست سخن، می نهد اندر دهنم؟
کیست در دیده، که از دیده برون می نگرد، یا چه جانست، نگویی که منَش پیرهنم؟
تا به تحقیق مرا، منزل و ره ننمایی، یک دم آرام نگیرم، نفسی دَم نزنم
من به خود نامدم این جا، که به خود باز روَم، آن که آورد مرا، باز برَد در وطنم
آن که آورد مرا، باز برَد در وطنم
!تو مپندار که من، شعر به خود می گویم، تا که هشیارم و بیدار، یکی دَم نزنم
شمس تبریز اگر، روی به من بنمایی، به خدا، این قالب مردار، بهم در شکنم
به خدا، این قالب مردار، بهم در شکنم
:نشانه ها
ترانه سرا: جلال الدّین محمد بلخی / مولوی
ترانه خوان: شهریار رومی
ترانه ساز: شهریار رومی
تنظیم کننده آهنگ: علیرضا توانگر
آلبوم: دولت عشق
زمان اجرا: ۱۳۹۲ هجری خورشیدی / ۲۰۱۳ میلادی
پخش از: مونتک ریکوردز
