پستچی

(نامه رسان)

 

 

:متن ترانه

 

ببخشید، منزل خانم نسترن این جاست؟

بفرمایید، چکار داشتید؟

!پُسته، آهان، درسته

 

من پیکم، پیک امید و آرزویم، روز و شب، چشم کسان باشد به سویم

!ای گل زیبا، زان سوی دنیا، این نامه از بهر تو آرَم

مانده پریشان در غم هجران، من هم دلی دیوانه دارم

!ای نامه رسان، ای نامه رسان، ای قاصد دیرینه ی من

از عشق مهی، گویی که بوَد، دل شعله ور در سینه ی من

گر این نامه، از او باشد، بانگ شادی، از دل برآرَم

صدها بوسه از آن گیرم، آن را به چشم خود گذارم

اون کاغذ که مال من نیست

ولی به اسم شما نوشته شده

بله، ولی توی این خونه، دو نفر به این اسم هستند

!خیلی عجیبه

ای پیک شوق و شادی، چشم انتظارم، من چرا یک نامه از یارم ندارم؟

هفته ها طی شد، اما نیامد نامه ای از سوی یارم، بُرده از یادم، بی خبر از او، ناامید و بیقرارم

 

شاید روزی، بر تو درِ دولت گشاید، شاید بر من، بخت رمیده روی نماید

 

شاید روزی، بر تو درِ دولت گشاید، شاید بر من، بخت رمیده روی نماید

هفته ای دیگر، نامه ای از او، شاید، شاید، شاید بیاید

خود به برِ من، آن مه دلجو، شاید، شاید، شاید بیاید

 

:نشانه ها

 

ترانه سرا: کریم فکور

ترانه خوانان: ویگن دردریان – پوران / فرحدخت عباس طاقانی

ترانه ساز: کریم فکور

تنظیم کننده آهنگ: ارکستر / گروه نوازندگان رادیو

زمان اجرا: ۱۳۴۰ هجری خورشیدی

پخش از: رویال