وزنه برداری در ایران

Iran Weightlifting

پیشینه ی وزنه برداری در ایران چیست؟

در زورخانه های ایران، ورزشکاران برای پرورش عضله ها و نیرومندتر کردن

.نیروی بدنی خود از میل های سنگین و از ابزاری به نام سنگ استفاده می کرده اند

،پهلوانان دوران های پیشین ایران، علاقه زیادی به بلند کردن وزنه های سنگین

.گاه تا ۱۲۰ کیلوگرم داشتند و این کار را برای قدرت نمایی انجام می دادند

در سال ۱۳۰۲ هجری خورشیدی، شخصی به نام امان پادگورنی که تحصیلات خود

را در اوکراین به پایان رسانده بود، به ایران آمد و طی مدت ۸ سال اقامت در شهر

.تبریز به آموزش در مدرسه ها و ارتش پرداخت

پادگورنی از قطعه های دیفرانسیل اتومبیل، هالتری ساخت و آن را برای تمرین

.وزنه بردارها به کار گرفت

در سال ۱۳۱۰ ، پادگورنی به تهران آمد و در دانشکده افسری به آموزش ورزش

مشغول شد. در همان هنگام، نخستین هالتر صفحه ای، به سفارش پادگورنی در

.تهران ساخته شد و مورد استفاده دانشجویان دانشکده افسری قرار گرفت

نخستین دستگاه هالتر توسط عبدالله نادری به وزن ۱۱۰ پوند از هندوستان وارد

ایران شد و به این ترتیب ورزش وزنه برداری به تدریج در ایران شکل گرفت و

.گسترش یافت

فدراسیون وزنه برداری ایران در سال ۱۳۱۸ بنیاد نهاده دشد و رییس آن هم

.عبدالله نادری گردید

در نخستین رقابت هایی که در ایران برای وزنه برداری ترتیب می یافت، مسأله ی

وزن شرکت کننده ها مطرح نبود و هر وزنه برداری که می توانست وزنه

سنگین تری را بلند کند، مقام نخست را دارا می شد. اما زمانی که نتیجه های

وزنه برداری ۱۹۳۶ / برلین به ایران رسید، دریافتند که هر وزنه برداری باید

.در دسته مخصوص خود به رقابت پردازد