ساحل دریا
:متن ترانه
گشته ساحل کعبه ی دل، می روم آن جا، می درخشد از صدف ها، ساحل دریا
باشد آن جا ماه من، چون گُهری بی همتا، سر به پایش می نهم، چون موج طوفانزا
چو به ساحل پا گذارَد، ماهرخ دلجو
چو به ساحل پا گذارَد، ماهرخ دلجو، آتش بر جان می زندت، آن نگاه جادو
در دل طوفان گشته برپا، از نگاه او، پَر کشَد دل، سوی ساحل
تا مَه من جلوه گر شد، در کنار دریا، من به دریا می زنم دل، می روم آن جا
گشته ساحل کعبه ی دل، می روم آن جا، می درخشد از صدف ها ساحل دریا
باشد آن جا ماه من، چون گُهری بی همتا، سر به پایش می نهم، چون موج طوفانزا