گریه ی ابر

:متن ترانه

ز دریای کبود، ابر سیاهی، سَحر شد بر فلک، چون دود آهی

ز دریاها به صحراها، گذر کرد، به هر باغ و، به هر گلشن نظر کرد

گلی پژمرده دید و، سر فکنده، گرفته در رُخش، غم جای خنده

شده از تشنگی، سوزان و کوشد، مگر از جام ابر، آبی بنوشد

چنان آشفته شد، آن ابر و بی تاب، که شد از گریه، سر تا پای او آب

ز بالا سوی پایین، شد روانه، به گل جان داد و، خود رفت از میانه

!تو همچون آن گلی، ای جان فدایت، من آن ابرم که جان، ریزم به پایت

!تو همچون آن گلی، ای جان فدایت، من آن ابرم که جان، ریزم به پایت

چنان آشفته شد، آن ابر و بی تاب، که شد از گریه، سر تا پای او آب

ز بالا سوی پایین، شد روانه، به گل جان داد و، خود رفت از میانه

!تو همچون آن گلی، ای جان فدایت، من آن ابرم که جان، ریزم به پایت

!تو همچون آن گلی، ای جان فدایت، من آن ابرم که جان، ریزم به پایت

:نشانه ها

ترانه سرا: ابوالقاسم حالت

ترانه خوان: ویگن دردریان

ترانه ساز: پرویز مقصدی

پخش از: آهنگ روز