افسانه ی ما

 

:متن ترانه

 

 

روزی افسانه ی ما ورد زبان بود، عشق ما قصّه ی هر پیر و جوان بود

کو دگر آن همه شادی و جوانی، چه شد آن قصّه ی پُرشور نهانی؟

این زمان رفته از یاد هر کس، که یکی چون من بود، مست و بی پروا

این زمان رفته از یاد هر کس، که یکی چون تو بود، زیبا و رعنا

 

عمر ما طی شد و آن شعله فرو مُرد، غنچه ی عشق تو پَرپَر شد و پژمُرد

چه دریای بی ساحلی، چه اندوه بی حاصلی، چه شد آن امید و وفا، وعده ها!؟

به چو جای پای غمت، نشانی نبینم به جا، بخاطر سر آتش عشق ما

 

 

روزی افسانه ی ما ورد زبان بود، عشق ما قصّه ی هر پیر و جوان بود

کو دگر آن همه شادی و جوانی، چه شد آن قصّه ی پُرشور نهانی؟

این زمان رفته از یاد هر کس، که یکی چون من بود، مست و بی پروا

این زمان رفته از یاد هر کس، که یکی چون تو بود، زیبا و رعنا

 

عمر ما طی شد و آن شعله فرو مُرد، غنچه ی عشق تو پَرپَر شد و پژمُرد

چه دریای بی ساحلی، چه اندوه بی حاصلی، چه شد آن امید و وفا، وعده ها!؟

به چو جای پای غمت، نشانی نبینم به جا، بخاطر سر آتش عشق ما

 

 

:نشانه ها

 

ترانه خوان: ویگن دردریان

آلبوم: ویگن – ۲

پخش از: کاسپین