بدرقه

:متن ترانه
چو می روی، بدرقه ی راه تو، این دعای من باشد، تو می روی، مونس من، این دل بینوای من باشد
چه غمی ای وعده شکن، که تو بشکستی دل من، که نگهدار دل من، خدای من باشد!
نشناسی قدر وفا، ز تو دیدم جور و جفا، که گناه من به خدا، وفای من باشد
تو نگفتی درد تو را، با چه کسی گویم، تو نگفتی بوی تو را، از چه گلی جویم
تو که پیمانت شکستی، چه کنی دیگر چه هستی، چه کنم، که غمت بلای من باشد؟
تو که پیمانت شکستی، چه کنی دیگر چه هستی، چه کنم، که غمت بلای من باشد
عمرم را تبه کردی، می دانی گنه کردی، من که رضا به رضای تواَم
!همه شب به دعای توام، چه بنالم، ز تو ای گل، که وفایم خطای من باشد؟
من که نشسته به پای تواَم، به امید وفای تواَم، تو که نوش دگرانی، ز چه نیشت برای من باشد؟
!آن سفر کرده که صد غافله در همره اوست، هر کجا هست، هر کجا هست، خدایا، به سلامت دارش
آ...آآ... آآ آ
عمرم را تبه کردی، می دانی گنه کردی، من، که رضا به رضای تواَم
!همه شب به دعای تواَم، چه بنالم، ز تو ای گل، که وفایم خطای من باشد؟
من که نشسته به پای تواَم، به امید وفای تواَم، تو که نوش دگرانی، ز چه نیشت برای من باشد؟
:نشانه ها

ترانه سرا: بیژن ترقی
ترانه خوان: دلکش / عصمت باقرپور
ترانه ساز: علی تجویدی
نغمه: افشاری
زمان اجرا: ۱۳۳۹ هجری خورشیدی